Na zijn opleiding begon naast drukke werkzaamheden in het onderwijs een zoektocht naar ‘wat te schilderen’. Realistisch, ruimtelijk, 2-D, abstract.
Landschapsstudies werden langzaam decorachtig, 2-dimensionale vlakken naast de illusie van ruimtelijkheid. In 1985 is Han Ferwerda met het thema ‘doos’ gaan werken. Een ordinaire kartonnen doos.
Het teken-technische aspect van de doos boeit Han Ferwerda enorm. Een paar lijnen, of enkele vlakken en de ruimtelijkheid van een doos ontstaat al. In een aantal meer abstracte schilderijen is dit goed te zien. Hiernaast ziet Han Ferwerda de doos als een verschijnsel van de consumptie maatschappij. We kopen niet één product, maar een doos vol. Alles in kartonnen dozen, van koelkast en tv tot chips en koek, liefst per dozijn. Veel; goedkoop; weggooien als het stuk is.
Het tweede gebruik van de doos is ook heel boeiend. De mens is een verzamelaar en hij/zij bewaart mooie dingen en spullen vaak in een oude doos die op zolder, schuur of garage terecht komt. Bij het later weer openen of leeg kiepen van zo’n doos komen door de inhoud ook weer vele herinneringen, die de dingen en spullen oproepen, die vergeten leken, weer naar boven. Zaten de herinneringen in de doos of in ons hoofd?
Zo ziet hij de doos als een metafoor voor ons hoofd, ons brein. De doos als kader voor ons denkvermogen. De mens denkt, maar zijn denken is beperkt, wat bevindt zich buiten ons denkkader. Dat kunnen we door ons beperkt denkvermogen dus niet bedenken.
Ons denken bouwt zich op uit ervaringen en beelden die we gezien hebben en daarna onthouden en opslaan. Zoals in de doos op zolder waar we spullen en dingen in bewaren. Zo staat de doos dus voor ons denken en onze herinneringen.
Bovenstaande aspecten verklaren zijn fascinatie voor de doos.
